YALNIZLIĞI TEKBAŞINALIĞA BIRAKMAK...




Yaz mevsimiydi.

 

Bu sözü ilk duyduğumda çok şaşırdım.

 “Yalnızlığı tek başınalığa bıraktığımı” söylemişti.

 Pek bir anlam verememiştim. Yine de güzel bir söze benziyordu.

Ne de olsa, benden hoşlanan birinden böyle tuhaf ama araştırmaya değer bir söz duymak beni adeta heyecanlandırmıştı.

Kötü bir söz söylemeyeceği kesindi.

 Nasıl olur ya?

Yalnızlık ve tek başınalık aynı şey değil miydi?

 Zaman geçtikçe ve bu konuya yoğunlaştıkça daha ve daha iyi kavrayabildim ikisinin arasındaki farkı.

 Bir kere tek başınalığın farkına varıp tadını çıkarabilmek için öncesinde yalnız kalmak gerektiğini bilmiyordum.

Herkes bu mertebeye de ulaşamaz.

 “Ben neymişim be?” oldum birden. Her zaman olduğu gibi havaya girdim yine.

 “Ne güzel, insanların çoğu bana olumlu sözler sarfediyor ” dedim içimden.

 Yalnızlık:

Yanında bir sen daha olmayışıdır.

İnsana kimsesizlik hissi verir, hep birilerini aramak zorunda bırakır.

 Of ya... Ne acı...

Etrafında kimse yok ya da tam tersi, etrafın insan kaynıyor fakat yalnızlığını giderecek kimse yok.

Kalabalık içerisinde kendini bomboş hissediyorsun.

 İki yalnız insanın bir araya gelmesi de yalnızlık hissinden kurtulmaya sebep olmaz.

İki çirkin insanın bir araya geldiğinde güzelleşemeyeceği gibi.

Bu durum daha büyük bir çıkmaza sokar.

 Oysa tek başınalık,

tamamlanmışlık hissi verir, kimseye gerek duyulmaz çünkü kendi kendine yetebilir insan.

 Özgürlüktür...

Kişi kendine yetebildiğini farkedebiliyorsa tek başınalığın keyfini çıkarmaya başlar.

Mutluluk verici, haz verici...

 Kişi aşık ise tek başınadır.

Aşık değilse yalnızdır.

 Bunu da ilk duyduğumda çok şaşırmıştım.

Fakat tek başınalığın ne kadar yüce bir gerçek olduğunu gördükçe ve yaşadıkça aşık olasım geldi.

 Kişinin tek başınalığını hatırlaması sırf beyne özgü bir olay değil, varlığın her hücresi bunu hatırlamalı.

Hissetmeli...

Guatama Buda,

kırk iki yıl boyunca sabah akşam devamlı aynı sözcüğün üzerinde durdu.

“Doğru hatırlatma”

Kişi dünyadaki bütün kütüphanelerin kitaplarını beynine yükleyebilse de bu yine  “doğru hatırlatma” olmaz.

 Bir tek “doğru hatırlatma” vardır.

Kendini hatırladığın an...


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

EYLEM HAYATTIR

DENİZ KOKUSUNA İNAN, UMUT MAVİDİR...

BİR TANECİK ADAMIM