SinePrensesi

Kafama göre...   İster kuş gibi uçarım ister çekirge gibi zıp zıp zıplarım. İşte bende herkes gibi kendimi istediğim yere koyup, istediğim şekle bürünebilirim. Yaşasın... Kendim gibi düşünebilme özgürlüğüne sahibim. Zihinsel özgürlüğüm sayesinde bedensel özgürlüğüme kavuşabilirim. Bundan daha güzel, daha umut verici ne olabilir ki? Herkesin ortak özgürlüğü 'istediğini düşünebiliyor' olmasıdır. Kişi ne düşüneceğine karar vererek kaderini kendi belirler.   Bardağın boş tarafına değil de dolu tarafına odaklanarak özgürlük daha kolay elde edilir. Ne yazık ki bardağın boş tarafına yönelmek daha kolaya kaçtığı için özgürlüğünü kendi elleriyle teslim eden insan sayısı çok. Böyle insanlar kendilerini karanlığa mahküm eder. Karanlıkta kalmak ve sürekli karanlık düşünceler üretmekle özgür olmak mümkün değildir. En büyük mutsuzluk, kaygı budur. İnsan kendi kendini büyük çıkmaza sokar. Engeller koyar ve bu engellerden kurtulamaz. Hayata bağlı kalmasını sağlayan kend...

Ben kendimim, kendim gibiyim. Bu yüzden normal değilim. Normal olmak isteyen kim? Hııh... Başkalarının olmasını istediği insan olunduğunda normal olunuyorsa yok kalsın ben istemem. Ben böyle iyiyim. Anormalliklerin normal karşılandığı bir dönemde yaşıyoruz. Hayat yaptı bizi böyle. Bence en iyisini yaptı. Normal olupta napcaz ki? Hayata ayak uydurmak daha mutlu, daha huzurlu olmaya sebep yaratıyorsa anormal olmak gibisi var mı? Ben ne anormaller gördüm kendini normal sanan. Dikkat ettim de normal insan olarak adlandırılan insanların çoğunun enerjisi düşük, cansız, mıyır mıyır... 'Gitsem mi gitmesem mi? Yok gitmiim evde kalsam daha iyi olur' diyen ya da hiç kendi fikrini gerektiğinde bağıra çağıra savunamayan, savunmaktan kaçan, içine kapanık yaşayan insan modeli. Kendi fikrini kabul ettirme çabasına girmiyor çünkü kendisinin yerine düşünen insanlarla dolu bir çevrede yaşıyor. Iyy hayat ne sıkıcı olur bir düşünsenize. Bu normallik mi? Bence bu acayip derecede berba...