SinePrensesi

Öncelikle birçok insana şanslı olup olmadığını sordum. Kişinin kendisini nasıl gördüğü önemli tabii. 'Şanssız' olduğunu söyleyenlere içten içe üzüldüm. Üzülmemin sebebi şanssız olmaları değil nitekim kendilerini şansız görmeleriydi. Şansız gördükten sonra şanslı olmalarına gerek kalmıyordu. Nasılsa en başından şanslarına engel koyan, ta kendileriydi. Ne diyebilirim ki, kişi kendini şanssız gördükten sonra? Şanssız olduklarını düşündükleri zaman bu şanssızlığın ilelebet devam edeceğini bilseler halen daha şanssız olduklarını söylerler miydi acaba? Bakış açısı önemli. Kişi başına gelen bütün talihsiz olayları şanssızlık olarak nitelendirdiği taktirde kendisini durmadan şanssızlığa sürükler. Oysa başına gelen talihsiz bir olayın bile uzun vadede en iyi şekilde sonuçlanacağına inanırsa (aynen benim olduğum gibi) şanslı olmaktan başka çaresi kalmaz. Şans peşini bırakmaz. Şanslı insanlar, gelecekle ilgili beklentiler ve  hayallerini gerçekleştirip amaçl...

Geçmiş gerçekten geçmiş midir? Geçmişte yaşadıklarımla geleceğimi süslüyorum. Geçmişe ait ne kadar güzel anım varmış diyorum. Mutlu olduğum anları aklımdan çıkarmıyorum. O anlar her aklıma geldiğinde tekrar ve tekrar mutlu oluyorum. Bu güzel yaşanmışlıklarım geleceğime yansıyor. Her şey sizin elinizde. Geçmişin bir bütün olarak şimdi ve şu anda yaşandığını düşünürsek geçmişte ne yaşadığınızdan çok,  tüm yaşananlara rağmen pes etmemek ve şu anda bulunulan durumdan ötürü geçmişi suçlamamak gerekir. Geçmiş zaman hiçbir şekilde 'etkisizleşme' anlamında geçip gitmemiştir. İster kötüye yorun, ister iyiye. Öncelikle,  zihinsel olarak hepiniz özgürsünüz. Bir düşünsenize, ya geçmiş kötü anılarımızı kafanızda biriktirmiş ve geleceğinize de berbat hale sokan biri olsaydınız? Geçmişte kötü yaşanmışlıklarınız yok muydu sanki? Sırf kötü anılarınıza adapte olsaydınız ve bütün şimdiki zamanda yaptığınız zayıflıkları geçmişinize yorsaydınız? Oh be! Ne güzel olurdu değil mi? ...