SinePrensesi

Ne düşündüğümüzün, ne söylediğimizin farkında mıyız? Farkına vara vara mı yapıyoruz? Hiç sanmam. Kimse bile bile lades demez ya da işimize gelmiyor uğraşmak. Ne olacaksa olsun gibilerinden sallıyoruz hayatı. Düşüncelerimizi kontrol etmek bizim elimizde. Konuşurken de düşünerek mi konuşuyoruz? Ağzımızdan çıkan sözleri kulağımız duyuyor mu falan filan. ALLAH' ım söylemeden duramıyacağım; Ben düşünmeden konuşurum çoğunlukla. 'Hurra' diye söylerim aklıma ilk geleni. Plansız, programsız ve hiç eşelemeden. Sonrasında kesin düşünürüm ama. Ağzımdan çıkanı kulağım duyar yani. Günün birinde bir arkadaşım demişti ki: 'İnsanlar konuşurken beyinde bir süzgeç var. Oradan geçirerek konuşur ama sende bu süzgeç yok' Sözler olumlu olduktan sonra sorun teşkil etmez diye düşünüyorum. Karşımdakinin olumsuz yüklediği sözler olursa da yapan kişinin ta kendisine iade etmek konusunda üzerime de yoktur mesela.                      ...

Her yüzyılda bir kaç kişi düşünür diğerleri ise onların düşündüğünü düşünür. Böyle söyleyince çok ürkütücü geliyor değil mi? Ama gerçek olan bu. Başkalarının neyi nasıl düşündüğü çok önemli. Gün gelir, başkalarının düşündükleri kendi düşünceleriniz oluverir. İmkansız sanılan bir düşünce imkanlı hale de dönüşebilir. 'Kolektif bilinç' her fertte vardır ve iç dünyamızda toplumsal olguyu inşaa eder. Mutsuz, huzursuz, korkak, stresli, bencil ve karamsar insanlarla dolup taşan bir dünyanın içinde yer alıyoruz.. İçinde bulunulan bu negatif durumun tek sebebi 'kolektif bilinç'. Çaresi de,  yine  'kolektif bilinç'. KOLEKTİF BİLİNÇ, öncelikle 'bireysel bilinç' ile meydana gelir. Arabesk düşüncelerden arınmak gerekir. Nasıl oluyor da, kendinizi yerden yere savuruyorsunuz anlamıyorum? Herkes kendi derdine kanalize olmuş durumda. 'Benim derdim daha büyük' yarışı içersinde. Kimse kimseye pozitif telkinde bulunmuyor çünkü kafa yapısı he...