SinePrensesi

Ne dilersen dile Dağlar, karlar, ovaları aş de Aşayım Ağzından çıkan her söze Kurban olayım Dudaklarını öpe öpe Aşkın dibine vurayım Gözlerimden eşsiz mavi gözlerinin içine içine Dolayım Aşkımı göklere haykırayım  Bir tanecik Adamım Ellerin değdi mi tenime O an durur zamanım Yanımda kal gitme Nefesin olurum Her  nefesimde Sensin hayalim gerçeğim Tekrar tekrar yaşamak az bile Daha fazlasını istiyorum Yeryüzünde  Sen yüzüyorsun izliyorum Derin mavilerde Oluk oluk akıyorum Hisset beni suyun içinde                    H. Y.                           Sinem Kaymakcı

  Yaz Sinem yaz, senin kalemin çok güzel ve değişik.. Al sana yazıyorum işte. Kâğıt , kalem yok ama günümüze göre yazayım derken Laptop bozuldu. Karar verdim bir kere napalım zor da olsa telefona not alayım. Küçücük harflerle boğuşayım, maksat kendime ve dünya harikası bir adama verdiğim sözü tutmak. “SÖZ NAMUSTUR” diyeyim ve sözünü tutmayanlara bi nebze olsun lafımı geçireyim. Tabii gün geliyor herkes verdiği sözleri tutmakta zorlanabiliyor. Ee ozmn söz verme be kardeşim. “Ağzından çıkanı kulağın duysun” değil mi ama? Di di di…… Bence de. LAF OLA TORBA DOLA Hiç sevmiyorum laf olsun diye konuşan insanları. Belki bende bazı zamanlar aynısını yapıyorumdur. Konu kapansın, uzamasın diye. “Ararayağım, geleceğim'” gibi. Bak ne güldüm şimdi ben bu işe. Komik geldi. Çok kullandığım sözler, ama masum. “İnşAllah beklentiye sokmuyorumdur kimseyi” diye umuyorum. BEKLEMEK ve BEKLETMEK TADINDA GÜZEL  Ah be hayat ne tuhafsın ve ne tuhaf insanlara mecbur bırakıyorsun bizleri. Kanıyoruz işte, ...

            “Umut yok, bir ışık yok gözlerinde” diyor şarkıda Buray     Bu söz kaç gündür kafamda çalıp duruyor.     Takılıp kaldım ben bu konuya.     Beni ve sizleri umutlandıranlar utansın.     Şaka bir yana 'umut yok gözlerinde' ne anlamlı geliyor kulağa, nitekim acı veriyor insana.     Umut etmeden yaşanır mı?     Cevap veriyorum:    Yaşanır yaşanmasına da, yaşadığını bilmeden, zorla,   itekleyerek...     AŞK en büyük umut kaynağıdır.     Karşındaki insana duyduğun aşk hayatını anlamlandırır.     Umut diyorum ama öyle haybeye umutlanmaktan bahsetmiyorum.     Durduk yere umutlanırsanız, karşınızdaki insana habersizce umut bağlarsanız hem kendinize hem de o insana yazık etmiş olursunuz, çünkü ister istemez beklentiye girersiniz.     Acının dibine vurursunuz.     'KENDİ KENDİNİZE GELİN- GÜVEY OLMAYIN' derim ben, sonra hayal...

Gözümden düşen tek damlaya bak Neler anlatır sana Yaşıyorum doyasıya  Yar anlasana  Senin için gözyaşı döküyorum  Daha ne diyeyim sana? Aklımdan çıkmaz oldun Her mevsimi yaşattın sen bana Gün geldi ilkbahar oldun Gün geldi sonbahar  Fırtınada sessizliğim Yazın sıcağında çığlık çığlığa  Bağırttın beni sokaklarda Hayat ne kadar zalim Bir gün dersin “ölürüm sana” Bir gün “uzak dur, bana bulaşma” Şunu aklından çıkarma  Adadım kendimi Yüreğimi verdim sana Yar anlasana  Öyle bakma Acıya acıya… Acıma bana İçim kanar sonra  Sevmek bir yere kadar “Seninim  Seninleyim” Diyorum ama Kaçarım bak uzaklara          SİNEM KAYMAKCI 

İstediğin bu muydu senin? Kendine aşık etmek Kafamı bulandıran şey Sarf ettiğin emek Peşimde divane oldun Sinemde yara oldun Beyaz güller içinde Kırmızı gülüm oldun Ne seninle ne sensiz Kendimle kaldım yine Ne seninle ne sensiz Kendimleyim kendimle Seninle yanıyorum Sensiz de...     SİNEM KAYMAKCI