SinePrensesi

İnsan ruhunun giriş yeri gözleridir. Gözler ruhun sır kapısı olarak hep aynı dili konuşur. Beyindeki bütün düşünceler ilk olarak gözlerle Gözlerle konuşma sanatının bütün yönleri bilindiğinde kelimelerin anlatamadığı ya da vurgulamadığı tüm düşünceleri gözler söyler. Gözler ruhun aynasıdır. ''Kadınları türban değil gözündeki ifade korur.'' Suriye' nin devlet bakanı Bouthaina ne güzel söylemiş değil mi? Bence harika bir söz. Kadınların gözleriyle çok iyi konuşabildiğine inanıyorum. Yani aklından geçen düşünceleri gözleriyle çok güzel ifade ederler. Keşke herkes bunun farkına varabilse. Kadınlar gözlerini kullanmasını çok iyi bilir. Bütün duygu ve düşüncelerini, söylemek istedikleri herşeyi gözleriyle anlatabilirler. Süper bir şey. Bu onların yaradılışlarında var. Erkekler için aynı şeyi söylemek olanaksız. Tabii istisnalar kaideyi bozmaz. Demek ki, benim hoşuma giden tüm erkekler istisnaymış. Bakmasını bilmeyen erkeğe tahamülüm sıfır. Yazark...

Vurdumduymazmışım. Vay vayy! Öncelikle annem diyor sonra diğerleri. “Ben bilmem, ben anlamam ama neyse bir düşüneyim” dedim Öyle miyim, böyle miyim yani nasılmışım diye? Bayağa uzun zamandır düşünüyorum. Hatta yıllardır kendimi gözlemliyorum. Bir de ne göreyim? Gerçekten ben vurdumduymazmışım. Vururmuşum da duymazmışım meğer! Kendime karşı değil asla, kendime vurmam. Vururlarsa da duyarım. Vurdurmam! Yaa... Ohh... Ne güzel birşeymiş dedim. Hem eğlenceli, hem enteresan... Hayata daha bir gayri ciddi bakan... Beni diğer birçok insandan farklı kılan bir özelliğimi daha keşfettim. Gelgelelim bunu nerden çıkardığıma? Eskiden beri kendimdeki umursamazlığın farkındaydım da azcık, karşımdakilerin farkında olduğunu farketmiş değildim henüz. Son yıllar bendeki bu vurdumduymazlık çok ilerleme kaydetmiş olabilir tabii. Geçen sene Bodrum' da tanıştığım biri, benim vurdumduymazlığımı çok tekrar edince kafamdaki lamba yanıverdi. Evet evet! “Benim duymak istediğim ...